اهواز- حبیب خبر: چندی پیش استاندار پیشین خوزستان با برخی کارگزاران کنونی و پیشین استان و مردمان رسانه و همچنین علاقه مندان به توسعه این وادی زرخیز نشستی برگزار کرد.

در نشست "هم اندیشی بررسی توسعه خوزستان" شماری از سخنرانان درباره راه های توسعه استان، اشتغال و رفاه حال مردم و دیگر امور سخن گفتند که در اینجا سخنان دکتر "عبدالحسن مقتدایی" را با هم می خوانیم:

"سردی و رکود و بی تحرکی جزو بدیهیات است. افراد، تشکل ها و حتا مردم عادی انگیزه دارند و حرکت می کنند و بعضی وقت ها هم دلسرد هستند و با کندی حرکت می کنند. ما این بار هر دو را تجربه کردیم. نخست با فامیل و مرحله دوم باورمان شد می شود کاری کرد و کمی فعالیت ها بیشتر شود. مهم این هست که پس از انتخابات پرسشگری، مطالبه گری به ویژه نظارت به طور مستمر باشد."

*نظارت در تاریکی!

استاندار پیشین خوزستان با بیان مطلب بالا درباره اهمیت نظارت گفت: "معمولن رسم شده پس از انتخابات رییس جمهوری یک عده جمعه و شنبه می کنند که باید این ها را بگذاریم کنار! از هر مسوولی نظارت برداشته شود- همچون نظارت در تاریکی است- فکر می کند هیچ کس او را نمی بیند. مطالبه گری و پرسشگری و پیگیری همه دستگاه های اجرایی ضروری است و هیچ کس مستثنا نیست."

او افزود: "ندیدم توی مملکت- بجز انگشت شمار اهل قلم و صاحب نظر- دستگاه های نظارتی را به چالش بکشند! آن هم با ادب و متانت و استدلال. نه این که وقتی عرصه بر او تنگ شد انتقاد کند و پس از این که رفع شد، رها کند و برود پی کارش!

به اعتقاد من همیشه فساد در قدرتی نهفته است که بر آن نظارتی نمی شود. در هر مکتبی. هر جایی که نظارت برداشته شد: چون به خلوت می رود آن کار دیگر می کند. بنابراین شجاعت اهل قلم و کسانی که فکر می کنند هر کی را باید بزنند مانند سلمانی های بیکار نباشند که سر همدیگر را بزنند و به هم پرخاش کنند! چون آنچه معطل می ماند حق و حقوق مردم و شهروندی است."

* توسعه مفت و مجانی اتفاق نمی افتد

او ادامه داد: "بعضی از مناطق کشور- پیش از انتخابات که سهل است- پس از انتخابات مقدمات کارشان را برای ورود به یک انتخاب ملی نه در قالب سهم خواهی بلکه در قالب قابلیت و انتظارهایی که از حکومت در مرکز دارند برنامه ریزی می کنند. توسعه مفت و مجانی اتفاق نمی افتد. صبر و تحمل و تبادل نظر می خواهد."

* لازمه استمرار توسعه ثبات مدیریت است

او یکی از نشانه های توسعه نیافتگی را احترام نگذاشتن به همدیگر دانست و گفت: "دل انسان توسعه یافته دریاست و اهل بخشش است. در برحی استان ها می بینیم که توسعه رخ می دهد و استمرار پیدا می کند. لازمه استمرار ثبات مدیریت است. فراز و فرودهای سینوسی زلزله ای است که بعدها به بدنه مدیریت و ساختار امور کشور آسیب می زند."

دکتر مقتدایی افزود: "دستگاه هایی که زیاد تحت تاثیر آرای مردم نیستند به چالش کشیده نمی شوند و انتقادی از آنها نمی شود. خیلی با ثبات هرکاری که می خواهند انجام می دهند؛ حالا یا قانونمند یا به صورت عرفی. عرف هم اگر تعارضی نداشته باشد قانون می شود. یا به صورت عرف یا قانون. از این دستگاه ها هم کم نیستند. قوه قضاییه، شورای نگهبان، چون ثبات مدیریت دارند چنان گام به گام اهداف تعیین شده را اجرا می کنند که حد و حصر ندارد."

او از از اهل قلم خواهش کرد و گفت: "این عزیزان امانت داری کنند و نروند یک تحریفی بدهند. من اینجا می خواهم ثبات مدیریت را ثابت کنم.

برای نمونه: در دستگاه قضایی ثبات مدیریت هست. معمولن وقتی حکم اولیه خورد ندیدیم که حکم پنج سال دوم نخورد. همچنین در نهادهای زیر مجموعه رهبری مانند بنیاد مستضعفان و از این دست، ثبات مدیریت هست. بنابراین می دانند می خواهند چه کار کنند. چه مسیری را بروند و به چه اهدافی برسند و از چه راهی بروند؛ چرا که استراتژی دارند.

*استانی که ۲۲ سال معاون عمرانی استاندارش ثابت بود

در حقیقت از دلایل توسعه یافتگی برخی مناطق، ثبات مدیریت بوده است. یکی از استان هایی که ما همیشه مقایسه می کنیم و می گوییم: مگر ما از آنها چه کم داریم؟ استانی است که مدت ثابت بود و مدت ۱۸ سال رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی اش. اگر هم این افراد به چالش کشیده شوند می بینیم که کارهای بسیاری انجام داده اند.

ولی در استان ما یک کسی آثار باستانی را ثبت می کند یک هفته بعد بررسی می کنند و می گویند نه این توی تاریخ آدم خوبی نبود و می رویم و اثر باستانی اش را صاف می کنیم! این موارد نشانگر بی ثباتی در مدیریت است."

استاندار پیشین خوزستان تاکید کرد: "باید در کنار ثبات مدیریت؛ همسو باشیم که مقدمه اش هم اندیشی و همدیگر را تحمل کردن و نظم دادن است تا به قله برسیم. ولی به محض این که در استان به یک نقطه ای می رسیم که بشود گام ها را آسان تر، راحت تر و استوارتر برداریم؛ همانجا شتر توسعه را رم می دهند! بعد که نگاه می کنی می بینی ثبات مدیریت در مدیریت سازمانی انحصارطلبی که باید در خدمت مردم باشد وجود دارد ولی زمینه بی ثباتی را در مدیریت اجرایی و بخش های مختلف استان فراهم می کنند!

افرادی که همچنان ثابت, تعیین کننده و محل رجوع شان در مرکز و زننده حرف آخر هستند. چون با ثبات مانده اند و در همان مجموعه نظر می دهند؛ نظرشان هم قابل قبول است! ولی اگر دو نفر از ما کنار هم قرار بگیریم آن قدر به سر و کول هم می زنیم که نفر سومی باید بیاید جدای مان کند!"

او به التهاب های انتخابات اشاره کرد و گفت: "پس از انتصاب ها هر کسی بلند می شود و می رود خانه ولی پنج شش استانی که شاخص اند و توسعه یافته هم از ابتدا التهاب را مهار می کنند و هم قلیان های دوره انتصاب ها را. بعد هم که با ثبات شد می روند و در جایگاه نظارت می نشینند و به ارزیابی کارگزاران می پردازند.

ولی ما در استان وقتی پروژه می خواهد اجرا شود؛ پروژه ای که دارای چند بخش دستمزد و سود و کالامواد است- عمده پروژه هایی که دارد اجرا می شود بخش کالا مواد است. چون شیرین ترین بخش اجرای یک پروژه خرید کالا مواد است. یک قرارداد دو ماهه تنظیم می کنیم جنس را دریافت می کنیم و پول را می دهیم و خداحافظ شما! - پروژه ای که با ساخت و ساز و بهسازی سرو کار داشته باشه قطعن در پنج شش ماه که دارد اجرا می شود زیر سوال می رود. "

* وقتی نوک مدادها تیز و خودنویس ها مرکب گیری می شود!

او گفت: "معمولن آدمی نیستم که نسبت به مدیریت پیش یا پس از خودم گله ای کنم. هر وقت که سر و کله ما پیدا شد و صحبتی و نطقی کردیم خوش حال می شویم که نوک مدادها تیز و خودنویس ها مرکب گیری می شود و شروع می کنند به نوشتن. خیلی عالی است. این امور باید استمرار پیدا کند آن هم با هدفی که اصلاح صورت بگیرد.

اگر میان عمر و زید اشکال و ایرادی وجود دارد باید این ها به هم وصل شوند نه اینکه فاصله ها را زیاد کنیم."

دکتر مقتدایی به سال 1393 اشاره کرد و گفت: "در این سال دو سه کار به دوستان سپردیم که انجام شود ولی این قدر سنگین و کند حرکت می کردند که برخی در میان راه می ماندند. یکی از آن ها مجموعه ای بود که قصد داشت روی حقوق شهروندی کار کند. این که در بخش حقوق شهروندی مردم چه حقی دارند. در چه بخش هایی باید حضور داشته باشند. همه کارهای آن هم انجام شد. امیدوار بودیم که این کار به سرانجام برسد که شوربختانه به بایگانی سپرده شد."

*امانت دار مردم باید پاسخگو باشد

او افزود: "قصد ما از تکرار این جلسات جدید قطاری است که برخی سوار می شوند و بعضی هم پیاده! حالا شاید پنج شش ایستگاه برویم جلو و بعد ببینیم چه مجموعه ای حاضر است که وقت بگذارد و هزینه بپردازد در استان با هر نوع مدیریت اصلاح طلب یا اصولگرا. در حقیقت هر مجموعه ای که مستقر می شود، بتوان منطقی به چالش کشید و با سرمایه ای که در اختیارش قرار داده شده پاسخگوی ارایه خدمات باشد. کسی که امانت دار مردم است – چه امانت معنوی و چه مادی- موظف است که پاسخگو باشد."

او گفت: "ما به عنوان پدر و مادر باید حریم خانواده را حفظ کنیم. زن و مرد این استان- آن هایی که گرما می خورند و شرایط بد اقلیمی را تحمل می کنند و اشتغال در حداقل نصیب شان می شود و از وضعیت آموزشی خوبی برخوردار نمی شوند- وقتی در کنار هم قرار می گیرند؛ اگر در قالب فعالیت هایی که نظاره گری و مطالبه گری و پرسشگری باشد کارشان انجام نشود؛ عمو و عمه و دایی می آیند برای بچه های آن خانه تصمیم می گیرند. اگر این ها کمی بی عرضگی نشان دهند؛ مرد و زن همسایه می آیند و برای خانواده تصمیم می گیرند!

پس حریم باید حفظ شود. چون یک چهارچوب و یک نظمی دارد ولی وقتی وا بدهیم همه چیز می رود! یکی از اشکال های این استان هم این است. اگر شما خودتان را در داشتن سواد و منطق و طرح و برنامه قوی کنید قطعن می توانید موفق شوید و ما قدیمی ها هم کم کم خودمان را کنار می کشیم و اجازه می دهیم آدم های میان سال و جوان بیایند و کارشان را انجام دهند."

* مدیون مردم هستم

استاندار پیشین خوزستان و بوشهر از بدهی خود به استان گفت و موقعیتی که برای تحصیل و کسب تجربه و آموزش و سفرهای داخل و خارجی داشت و افزود: "مدیون مردم هستم. آنچه امانت بوده پیش من در قالب یکی دو کتابچه یادداشت گذاشتم که به گور نبرم!

همچنین یک آرزو دارم که در استان بشود یک سازمان مردم نهاد یا (ان جی او) استانی تشکیل شود و خوزستان را سر سامان دهد. ما نمی توانیم به دیگران بگوییم ضعیف باش تا ما بتوانیم با تو رقابت کنیم! ما باید خودمان را قوی کنیم. قوی اما با درک متقابل تحمل همدیگر و طرح و نظرهای جدید."

او افزود: "در هر صورت هر اتفاقی بیفتد ما وظیفه داریم همراهی کنیم و بعد از همراهی، نظارت. خوب کار کرد تقویت و کمک کنیم. اگر هم بد کار کرد تذکر دهیم. این گونه استان متحول می شود."

دکتر مقتدایی در پیان سخنان اش یادآور شد: آنهایی که به این استان مدیون هستند باید بیشتر وقت بگذارند که ما تصمیم اشتباه و ناقصی نگیریم و بتوانیم یک سازمان مردم نهادی تشکیل بدهیم که به طور جامع بتواند نظارت کند. البته تنها نظارت به دستگاه های اجرایی نیست. بر هر دستگاهی که از بودجه مملکت ارتزاق می کند باید نظارت شود. یعنی هیچ متخلفی نباید در آرامش باشد.

 این مورد رخ نمی دهد مگر با نظارت مردمی که هر کدام از شما بدون غل و غش و عناد وارد یک سیستم شوید و پیگیری کنید که یک نورافکن در تاریکی است و ان شاءالله وضعیت از این که هست بهتر شود."