هر پدیده و بحران طبیعی و غیر طبیعی بهانه ای می شود تا کارکنان شرکت آب و فاضلاب روستایی خوزستان به ورطه فراموشی سپرده شوند.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری- تحلیلی حبیب خبر: مشکل های آبفا روستایی تمامی ندارد. سال های سال است که نزدیک به ۱۸۰۰ نیروی این شرکت اعم از آبدار، طرحی، معین، پیمانی و رسمی در کش و قوس دریافت حقوق و مزایای خود قرار دارند.

عقب افتادگی ۳ تا ۶ ماه حقوق این کارکنان در یک نگاه ساده ۱۸۰۰ نفر را نشان می دهد. این در حالی است که همه این کارکنان خانواده دارند و ارتزاق آن ها از راه همان حقوقی است که دایما به تعویق می افتد!

امسال گویی بدترین سال برای این نیروها بوده؛ چرا که با شرایط اقتصادی که بر کشور حاکم است، پرداخت ها نسبت به سال های قبل بدتر هم شده است؛ به طوری که تا امروز- که تا پایان سال نیز چیزی نمانده است- بیش از ۵ ماه عقب افتادگی وجود دارد.

سنوات نیروهای طرحی از سال ۹۵ پرداخت نشده است. مبالغ مربوط به بیمه تامین اجتماعی بالای ۸ ماه عقب مانده است. بدهی به پیمانکاران و بازار، بدهی به خودروهای استیجاری و ده ها مشکل ریز و درشت دیگر که مسوولان و کارکنان این شرکت را اندر خم یک کوچه کرده است!

 پای درد دل یکی از کارکنان نشسته بودم. شاید باورش سخت باشد اما برای تهیه ماسک و الکل به مشکل خورده بود. (هر چند این روزهای کرونایی ماسک هم پیدا نمی شود!) آری! برای این تلاشگران خدوم و جهادی تهیه اولیه ترین امکانات مقابله با ویروس کرونا امکان پذیر نبود.

یکی دیگر از این عزیزان از عقب افتادگی ۲۰ میلیونی اقساط وام مسکن گفت. تا آن اندازه تحت فشار تماس های بانک و ضامن قرار گرفته که مجبور می شود خود را زیر وامی دیگر ببرد تا فقط بتواند اقساط خود را به روز کند.

و دیگری از ناتوانی در پرداخت شارژ ماهانه ساختمان، ناتوانی در خرید مایحتاج عید نوروز و ناتوانی در تامین بنزین برای خودرو گفت و صدها درد مشترک که در میان کلیه کارکنان وجود دارد.

بدترین بخش اما ابراز شرمندگی پدرانی است که نه تنها نمی توانند خانواده های خود را آن طور که باید تامین کنند، بلکه از فشار مضاعفی که از بر آنها وارد آمده بی اعصاب هم شده اند! این که حقوقی دریافت نکنند و در خانه داد و فریاد هم کنند نور علی نور است؛ اما خوب می دانیم هرچه هست از فشار مضاعف اقتصادی است که با بی حقوقی درهم تنیده شده اند!

به راستی رها کردن این نیروها به امان خدا و بی توجهی به مشکل های حقوقی آن ها تا کی باید ادامه داشته باشد؟!

با وجود فقر و ناتوانی در چرخاندن زندگی به ساده ترین ترین شکل؛ وجود حقوق های نجومی و اختلاس های میلیاردی در کشور توجیه پذیر نیست. سفرهای جور واجور، تصاویر تفریح های آنچنانی، خرج های کلان، زندگی های مرفه برخی مسوولان با آنچه که کارکنان آبفا روستایی خوزستان و امثال آن ها تحمل می کنند همخوانی ندارد و این بالاترین سطح از جفا و بی توجهی با این قشر زحمتکش است.

کارکنان آبفا روستایی استان از استاندار تلاشگر و محبوب خوزستان تقاضا می کنند ترتیبی اتحاذ فرمایند که در اسرع وقت به بحران بی پولی در این شرکت پایان داده شود.