ای خلیج فارس اقیانوس استثنایی ام/ای قرینه با خزر، دریاچه ی دریایی ام

 راز برمودایی ات را آن کسی دانسته است/که در افتاده است در گرداب آریایی ام

 می شود همراه من باشی و در طول مسیر/از کویر لوت راهی تا ارس بنمایی ام؟

 با خیال آبی ات وقتی که تنها می شوم/" بندر عباس" آغوشی ست بر تنهایی ام

 تا جزیره های "تنب کوچک"و "تنب بزرگ"/راه دوری نیست از سمت "ابوموسی" ام

 "تنگه ی هرمز" که تنها شاهراه  آبی است/نقش میراثی ست بر پیشانی مانایی ام

شهر "ایران شهر" مثل یک نگین تابناک/می درخشد بر جبین ساحل رویایی ام

    "سیستان" را تا "بلوچستان"که معنا می دهی/خود گواهی بوده بر میراث  نامیرایی ام

                      با خلیج فارس ذکر نام ایران واجب ست/این سه واژه  گوهر عقلند بر دانایی ام                           

 *هرمز فرهادی بابادی