*سید میلاد تقوی رییس فدراسیون والیبال: من هیچ وقت نمی گویم ویرانه‌ای را تحویل گرفتم

 بچه نفتون: چرا؟ چون لیوه که نیستم ویرانه بگیرم و بعد از جیبم آبادش کنم و کسی و دستگاهی هم پشتیبانی نکند و در نهایت پس از آباد شدن دودستی بدهم دست آماده خورها!

 *یک خبرگزاری: صدای باربرهای نمایشگاه کتاب برسد به دست بالایی‌ها

 کاکانبو: کا! این قدر دلخوش نباشین. اگه این صدا می خواست برسه تا حالا رسیده بود و وضع شون این گونه نبود که!

 تازه، وقتی زنده یاد "یغمای جندقی" شاعر غزل‌سرای سده سیزدهم کشورمون- که در زمان محمد شاه قاجار می زیست- می گه:" گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من/ آنچه البته بجایی نرسد "فریاد" است" شما می خواین "صدای" باربرهای نمایشگاه کتاب امروز برسه به دست بالاییا؟!

 *ایسنا: کام گندمکاران شیرین شد/ پرداخت مرحله اول طلب کشاورزان

 زیباکلام اهوازی: از کی تا حالا دادن بخشی از طلب کشاورزان آن هم با تاخیر و ندادن سود دیرکرد سبب شیرین شدن کام گندمکاران می شود؟!

 در حقیقت کام آنانی شیرین شده که گندم ها را گرفته اند و آرد کرده اند و به نانوایی ها و قنادی ها و دیگر بازاریان داده اند.

 حتا کام آنهایی که آردها را هم نان کرده اند و هم فروخته اند یک جورایی شیرین شده ولی کشاورز جماعت هیچ گاه کامش شیرین نشده است. چرا که هم گندم هایش را هم مفت خریداری می کنند و هم پول گندم ها را در چند مرحله و در زمان هایی که ارزش پول پایین آمده به حساب شان واریز می کنند که دیگر با آن نمی توانند "جو" بخرند چه رسد به "گندم"!

 به راستی کدام دستگاهی حاضر است فرآورده هایش را دو دستی تقدیم کشاورزان یا مردم کند و منتظر بماند ببیند کشاورزان یا شهروندان چه هنگام هزینه آنها را پرداخت می کنند؟

 البته بجز بانک ها که پول خود شهروندان را با ایجاد اعمال شاقه و گذشتن شهروندان از هفتخوان رستم به عنوان وام آن هم با درنظر گرفتن سودها و دیرکردهای نجومی پرداخت می کنند.