حبیب خبر- زیباکلام اهوازی:

 وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفته است: "خانواده سه‌نفره صاحب‌خانه با درآمد ۳۰ میلیون تومان و خانواده مستأجر با ۴۲ میلیون تومان در دهک هشتم قرار می‌گیرند."

 ولی پرسش اینجاست که این ارقام از کدام واقعیت زندگی مردم ایران، و به‌ویژه ساکنان کلان‌شهرها، استخراج شده است؟

 اگر نفر سوم خانواده همان فرزند باشد ـ دانش‌آموز یا دانشجو یا حتا بیکار ـ همین ۳۰ میلیون تومان در شهری مانند تهران، تنها هزینه‌ی چند روز زندگی اوست.

 زن و مرد این خانواده با این مبلغ، چگونه باید در طول ماه بخورند و بپوشند و قبض‌های آب و برق و گاز و تلفن و اینترنت و اجاره یا شارژ خانه را هم بپردازند؟

 عجیب‌تر آنکه وزیر محترم در ادامه گفته است: "تعیین دقیق مصادیق درآمدی دهک‌ها نیازمند همکاری مجلس است."

 یعنی خودِ گوینده نیز به نادقیق بودن همین معیارها پی برده است! پس این اعداد و مرزهای دهک‌بندی را از کجای «کوله‌پشتی محاسبات» بیرون آورده‌اند!؟

 راستینگی این است که میان عددهای رسمی و هزینه‌های درست زندگی مردم، شکافی ژرف افتاده است.

 دهک‌بندی‌ها اگر بر پایه‌ی راستینگی زندگانی ساماندهی نشوند، به جای رسیدن به عدالت، تنها «جدول‌های تزیینی» تولید می‌کنند!