امروز:
چهارشنبه - 8 بهمن - 1404
ساعت :

از مدیران پروازی تا حساب‌های پروازی!؟

وزیر کار در استان سمنان گفت: "نباید در مجموعه‌های اقتصادی، مدیران پروازی باشند."

"زیباکلام اهوازی" هم که این روزها از کلام نمی افتد؛ فرمود: خیلی خیلی عالی‌ست! ولی ای کاش پروازهای «وزیران و معاونان» هم کمی کوتاه‌تر شود؛ از تهران تا استان محل مسوولیت، کمتر از سه ساعت است، اما انگار رفت‌وبرگشتش سال‌ها طول می‌کشد!

"احمد میدری" همچنین ابراز کرد: "حساب‌های بانکی شرکت‌ها باید به محل فعالیت برگردد."

ولی این بار بانگ"صاف صادق اهوازی" شنیده شد: به چشم احمدجان! ما که سال‌هاست منتظر همین فرمان بودیم. البته یک خبر خوش: پتروشیمی‌های ماهشهر و بندرامام پیش از صدور دستور شما، حساب‌های‌شان را منتقل کرده بودند؛ آن‌هم با چنان سرعتی که بانک‌های تهران کم مانده بود «به کُما» بروند!

بانک‌های خوزستان هم از خوشی، در شهد رسانه- ببخشید! شهد رسانه مربوط به جشنواره های شکرستان است؛ اشتباه شد- در شهد قندهای آب‌شده غوطه‌ورند؛ هرچند باز هم زیرمجموعه تهران‌اند، اما هنگام دریافت پاداش، چنان «محلی» می‌شوند که نگو و نپرس!

وزیر کار این بار از کوه نباید به دره باید آمد و دستور داد: "خرید تجهیزات باید داخل استان انجام شود. صنایع هم موظف‌اند آموزش‌وپرورش و فنی‌وحرفه‌ای را در اولویت مسئولیت‌های اجتماعی قرار دهند."

بچه نفتون و پاپتی اهوازی با همدیگر یک صدا گفتند: این‌حرفا رو ۲۰ سال ست وزیران با ادبیات‌های گوناگون گفتن؛ تنها نتیجه‌اش این بوده که شرکت‌ها یاد گرفتن هنگام آمدن مسوولان «لیست خرید محلی» چاپ کنند و روی میز بگذارن!

حالا با «باید» شما-که لابد از نوع فوق‌مهمات سنگین کلامی ست- اطمینان داریم همه چیز حل می‌شه. فاکتورهاشون رو هم مستقیم به دفترتان می‌فرستن تا خیال‌تون ابتدا تخت و سپس تختخواب بشه.

و اما این چهار بیت از نظامی گنجوی:" کم گوی و گزیده گوی چون دُر/تا ز اندک تو جهان شود پُر/ لاف از سخن چو دُر توان زد/ آن خشت بود که پُر توان زد/ مرواریدی کز اصل پاک است/آرایش‌بخش آب و خاک است/تا هست دُرُست‌، گنج و کان‌هاست/ چون خُرد شود‌، دوای جان‌هاست.گویا به‌مناسبت سخنان شما سروده نه برای نصیحت پسرشون "محمد نظامی"!

چرا؟ چون گویا همین «گزیده‌گویی» شما چنان اثر شفا‌بخشی داشته که بسیاری از صنایع، حتا پیش از شنیدن حرفا‌تون، به توصیه‌ها عمل کردن!!

قدرت پیش‌گویانه‌ی «بایدهای شفاهی» را دست‌کم نگیریم؛

در این کشور، گاهی یک «باید» از یک وزیر، چنان معجزه می‌کنه که بخش‌نامه‌ها، قانون‌ها و بودجه‌ها سال‌هاست نتونستن کارساز باشن و به ناچار رفتن توی بایگانی دستگاه ها و دارن خاک نوش جون می کنن!

ارسال نظر به عنوان مهمان

پیوست ها

0

نظرات

  • اولین نظر را شما بدهید