در نهایت ناباوری، ناگزیر باید باورمان شود که او دیگر نیست، دیگر نمی آید. انگار این رسم روزهای دنیای مجازی ما گشته دنیایی سراسر حقیقت .حقیقتی تلخ و شوم.... در این روزهای نحس بیقراری و سراسر اضطراب و دلهره،  هر صبح باید با نگرانی پیام های تلفن همراه را چک کنیم. شاید گوشه ای از شهر باز هم داس نحس مرگ عزیز دیگری را پرپر کرده است. *و این بار نوبت عزیز دیگری بود بنام سعید*. سعید توفیقی خواه جوانمردی تربیت یافته صحنه نمایش و تئاتر.
هنرمندی از نسل سینه سوختگان و دغدغه مندان.
 استاد حقوق دانشگاه، نویسنده قهار، بازیگر و کارگردان تئاتر و معلم اخلاق .  غم پر کشیدن سعید عزیز بعد از رفتن مراد دل هایمان استاد عبدالرضا حیاتی بر غم های این چند صباح گذشته ی دلمان افزود. انگار بی تاب دیدار بود و چقدر زود به وصال یار رسید و ما میدانیم چقدر حرف های ناگفته برای هم دارند. ▪️سعید عزیز از تو، جز مهربانی و رویی همواره گشاده به یاد نداریم. بی تاب لبخندهای زیبایت هستیم.  روحت شاد و یادت گرامی رفیق همیشگی.
رسیدی بهشت سلام ما را به استاد برسان. برادرت/ حسن نسیمی
_______________________________
◼️پ ن: هنرمند نازنین "سعید توفیقی خواه" پیشکسوت تئاتر و استاد دانشگاه که به دلیل بیماری دیابت مدت ها در رنج و عذاب بود صبح امروز در بیمارستانی در اهواز دارفانی را وداع گفتند.