"حمايت از كالاي ايراني" شعار سال ۹۷ بود كه مقام معظم رهبري در پيام نوروزي اعلام كردند؛ شعارهای سال  ۹۸ و ۹۹ هم "رونق تولید" و "جهش تولید" بود و شعار امسال (۱۴۰۰)"تولید، پشتیبانی‌ها و مانع زدایی‌ها".

این شعارها که حول محور تولید و اقتصاد و نیز کالای ایرانی است؛ نشان می دهد که شکوفایی اقتصاد و ایجاد رفاه اجتماعی و دراز نکردن دست پیش تولیدکنندگان کشورهای خارجی باید حرف نخست را در کشور بزند که شوربختانه نمی زند! آن هم به واسطه نداشتن برنامه اصولی در مدیریت  آب. آن هم در کشور پهناور ایران که در هر زمینه غنی است.

آن هم در خوزستانی که استان زرخیز نامیده شده و به حق هم این گونه است. استانی که از لحاظ داشتن نفت و گاز و آب و برق و پتروشیمی و نیشکر و فولاد و زمین های زراعی و حتا درآمدهای مالیاتی ثروتمند و سرآمد استان های دیگر بوده است و شاید هم به همین خاطر بود که چشم طمع به آب رودخانه های آن برای مصارف کشاورزی و صنعت، هر ساله در فصل های بهار و تابستان خوزستان با بحران آب حتا برای آشامیدن مواجه می شود!

 آری! خوزستان سرزمین نیشکر است و اهواز پایتخت شکر ایران. آن هم به واسطه شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی.

شرکتی که علاوه بر خودکفایی کشور در کالای استراتژیک شکر، در تولید محصولات مهمی چون الکل طبی، ام دی اف، خمیرمایه و … گام های موثری را در تحقق اقتصاد مقاومتی و مقابله با تحریم ها برداشته است.

به صراحت باید گفت: "خوزستان بیش از نیمی از شکر تولید در کشور را از نیشکر تولید می کند.

تولید و تامین ۴۰ درصد شکر مورد نیاز کشور یا به عبارتی تولید و تامین شکر مورد نیاز ۳۳ میلیون نفر در شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی، کلان شهر اهواز را به عنوان پایتخت شکر ایران به عالم و عادت معرفی کرده است.

شرکتی که اشتغال ۲۰ هزار نفر را به صورت مستقیم و معیشت یک صدهزار نفر را به طور غیرمستقیم و نیز اشتغال ۴۵ درصدی ساکنان روستایی و ۹۹ درصد از افراد بومی منطقه را بر عهده دارد.

به راستی، شرکت هایی به این مهمی و تاثیرگذار در اقتصاد و خودکفایی کشور چرا مورد حمایت همه جانبه دولت قرار نمی گیرند؟! آن هم درسال جاری که خوزستان با تنش آبی مواجه شده است.

این چه تدبیر و مدیریت آبی بود که دولت در بحران خشکسالی اتحاذ کرد که باعث ضرر و زیان هنگفت به صنعت نیشکر و کشاورزان و نخلداران و مردم شهر و روستا شد و از سویی امیدها را هم ناامید کرد؟!

آیا پاسخ کارگران و زحمتکشان و کلن دست اندرکاران صنعت نیشکر- که در عمل به شعار سال از هیچ تلاشی دریغ نکرده و نمی کنند- هم مثل برنج کاران باید قطع آب باشد؟!

آّب را از صنعت نیشکر دریغ کردید و بعد از بحرانی که در خوزستان بر اثر تنش آبی به وجود آوردید، دریچه سدها را باز کردید!؟ در حقیقت نوشداروی آبی وزارت نیرو آن هم بعد از مرگ مزارع نیشکر دهخدا که حاصل قطع شدن برق و تنش آبی بود، دیگر به کار نمی آید دولت مردان با تدبیر و امید!

شاید هم عده ای می خواستند رضایت برخی از افراد- که به دنبال واردات شکر هستند- به قیمت ایجاد بحران بزرگ کارگری رقم زده شود. خدا بهتر می داند.

با توجه به شعارها و راهکارهایی که هر ساله از سوی رهبر معظم انقلاب داده می شود؛ باید قاطعانه و با تلاش مضاعف از دسترنج تولیدکنندگان و کشاورزان و صنعتگران شهری و روستایی حمایت می شد؛ چرا که مسوولان دولت ها وظیفه دارند در حل مشکل های سر راه تولید از هیچ تلاشی دریغ نکنند و در حقیقت علاج وقایع را پیش از وقوع بکنند.

آیا مسوولان کشور و استان توانستند یا خواستند به شعارها و وعده های خود- که قابل شمارش هم نبوده و نیست- لباس عمل بپوشانند؟!

اگر مسوولان مربوط برنامه ریزی اصولی داشتند و از شعارها کم می کردند و صادقانه به کار و فعالیت بیشتر می پرداختند و "بدون توجه به هشدار کارشناسان رهاسازی منابع آب سدها را در زمستان ۱۳۹۹ انجام نمی دادند و با مدیریت صحیح موجب هدر رفت آب سدها و در نتیجه بروز چنین مشکل هایی برای خوزستان نمی شدند بی شک در جلوگیری از حوادث سیل و خشکسالی و زلزله و ... بهتر از امروز عمل می شد و علاج وقایع را هم می توانستند پیش از وقوع بکنند!

از آنجا که شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی در رفع بیکاری جوانان به ویژه افراد بومی نقش بی نظیری داشته است. بنابراین توسعه صنایع جانبی برای اشتغال بیشتر خیل جوانان بیکار خوزستانی- که در چهار دهه گذشته مورد کم مهری دولتمردان قرار گرفته اند- از سوی دولت آقای رییسی ضروری به نظر می رسد.

حبیب اله بهرامی