روزنامه جمهوری اسلامی در تحلیل ترور مستشاران ایرانی در سوریه خواستار بستن راه نفوذ دشمن شده است.

 این روزنامه نوشت: باید عوامل نفوذی دشمن را در میان غیرایرانی‌ها جست و جو کرد که شامل افراد محلی و روس‌ها می‌شود. آیا از روس‌های فعال در سوریه باید خاطرمان آسوده باشد؟

 ما از دولت‌هایی که به آنها اعتماد کرده‌ایم ضربه‌های زیادی خورده‌ایم. چگونه می‌توانیم حزب توده را فراموش کنیم؟ چگونه می‌توانیم غائله پیشه‌وری در آذربایجان را نادیده بگیریم؟

 در همین سوریه، آیا می‌توان سهم‌خواهی روس‌ها بعد از فروکش کردن غائله داعش را فراموش کرد؟!

 تا چه وقت قرار است خوشبینی‌های افراطی را بر واقع‌بینی ترجیح بدهیم؟

 آیا زیر سوال بردن تمامیت ارضی ما آن هم دو بار ظرف چند ماه نباید این هشدار را به ما بدهد که جانب احتیاط را در تعامل با چنین دولت‌هایی رعایت کنیم؟