اهواز/حبیب خبر- حبیب اله بهرامی بیرگانی:

 پیش از انقلاب اسلامی که در ارتش خدمت سربازی را می گذراندم، واژه "چرا" برایم معنا و مفهومی نداشت و اگر پرسش ام با چرا آغاز می شد، فرماندهان می گفتند" "ارتش چرا ندارد!"

 البته امروز دیگر نمی دانم در ارتش "چرا" وجود دارد یا خیر؛ چون آقابالاسری بجز پروردگاه بخشنده و مهربان ندارم و در اندازه توان ام به خانواده و همچنین جامعه خدمت می کنم...

 با این پیش‌گفتار اکنون می‌روم به پیشواز واژه "باید" که کارگزاران استان ها و کشور- که خود را خدمتگزاران یا نوکران مردم می دانند- گاه و بی گاه هنگامی که روی سخنان شان مردم است از این واژه "باید" استفاده می کنند؛ انگار نه انگار که مردم زیر دستان یا نوکران آن ها نیستند و در حقیقت چشم و دل نورانی کشورند.

 برای نمونه به فرازی از سخنان سخنگوی دولت در همایش «تاثیر یک رای»- که شامگاه جمعه (۲۵ خردادماه ۱۴۰۳) در مسجد رضوان اهواز برگزار شد- اشاره می کنم.

 "علی بهادری جهرمی"  در این سخنرانی تاکید کرد: "مردم (باید) از خط خدمتی که روی کار آوردند، صیانت کنند و به آن استمرار بخشند."

 در حالی که این بند از سخنرانی شان اگر بدون واژه "باید" بود، مشکلی نداشت و دستوری هم نبود و نگارنده هم زمان مطلایم را مفرغ نمی کردم!

 به راستی! چرا یک سخنگوی دولت به جای بیان دستاوردهای تازه حوزه مسوولیت اش برای مردمی که امروزه مو را از ماست- حتا اگر ترش هم باشد- بیرون می کشند، دستوری سخن می‌گوید. مگر مردم کارکنان و زیردستان او هستند که بخواهد باید و نباید کند و اندرز دهد!؟

 چرا سخنگوی دولت کنونی خبرهای دسته نخست اش را در شبکه ایکس یا توییتر پیشین می نگارد و رسانه های کشوری را در اولویت قرار نمی دهد؟! تا خبرگزاری دولت(ایرنا) و دیگر رسانه ها ناچار نشوند با گرامی داشت فیلترشکن خبر را از شبکه ایکس بر دارند و با پیامک به گوشی های برخی از شهروندان بفرستند و آگاهی رسانی کنند!؟ (این کارها بسیار در شبکه ایکس دیده شده است.)

 به راستی چرا دست اندرکاران کارهایی می کنند که اندیشه نارسای نگارنده بگوید: جناب "بهادری جهرمی" سخنگوی کدام دولت است؟!

 شبکه های "ایکس و ایگرگ" هر خبری را بخواهند از میان سنگ های بیابان، دره ها و حتا کوه ها در می آورند و به سود خود پخش می کنند و به خورد برخی از ما می دهند...

 این شبکه های ضد ایران و ایرانی نه تنها مطالب دریافتی از کارگزاران را که دستاوردهای کشور را نشان دهد یا بر ضدشان باشند نه تنها کار نمی کنند که حتا از دل باغچه خبرها و گزارش های مان خارهایی در می آورند و اندیشه های خود و دشمنان مان را گلباران می کنند و ما را در میان همان خارها تنها می گذارند و کسی هم که بحمدالله پاسخگو نیست! شاید هم از ترس چرایی که پیش از انقلاب در دل و جان مان ریشه کرده نمی توانیم بپرسیم!

 نگارنده از کارگزاران دولت از سخنگو گرفته تا استانداران، معاونان، فرمانداران، شهرداران، مدیران، رییسان و حتا(هتا) بخشداران و همچنین نمایندگان مجلس انتظار دارد: مردمی و مردمدار باشند و به اربابان شان(!) از بالا به پایین نگاه نکنند.

 شما آقایان و خانم های دست اندرکار- که همیشه خود را مردمی می دانید- آمده اید برای خدمت به مردم و توسعه و آبادانی و رفاه حال جامعه نه حکومت بر مردم!

 کارگزاران مسوولیت پذیر نه تنها هیچ برتری بر مردمی که در شهرها و روستاها در حال گذراندن زندگی بخور و نمیر هستند، ندارند که حتا(هتا) لازم است از آنان به خاطر کم کاری هایی که خواسته یا ناخواسته صورت گرفته است پوزش بخواهند.

 مردم، نه کارگزاران نوکر می خواهند نه ارباب. کارگزارانی که خود را به راستی خدمتگزار جامعه می دانند، در انجام وظایف و نیز گرفتن حق و حقوق مردم صادقانه کوشش کنند-  اگرچه نتوانند کار چندانی برای مردم انجام دهند.

 انسان امروز بسیار آگاه تر از انسان دیروز است. دیگر نمی توان در بیش تر سال ها نگاه ارباب رعیتی به مردم داشت ولی در روزهای خاص آن ها را بالای سر برد و حلوا حلوا کرد!

 قدر مردم فداکار، ایثارگر، سازگار و اندک خواه مان را در ۳۶۵ روز و شب هر سال بدانیم و مسوولیت مان را درست و بی چشمداشت انجام دهیم و واژه"باید" را از اندیشه، نگاه و زبان مان برای همیشه پاک کنیم.

۲۸ خرداد ماه ۱۴۰۳