اهواز/ حبیب خبر- صالح محمدیان:

 سال‌هاست که نام «کمربند سبز» بر سر زبان‌هاست؛ طرحی بلندپروازانه که قرار بود به عنوان یک سپر سبز، شهر را از گزند آلودگی هوا و ریزگردها حفظ کند.

 مصوبات بسیار، بودجه‌های کلان و وعده‌های فراوان، همگی حکایت از اراده‌ای جدی برای اجرای این طرح داشتند. اما با گذشت سال‌ها، آنچه از این طرح باقی مانده است تنها وعده‌های سرخرنگ و درختانی است که بر روی کاغذ کاشته شده‌اند.

 کمربند سبز، قرار بود به عنوان یک ریه مصنوعی برای شهر عمل کند. با کاشت درختان بومی و مقاوم به خشکی، می‌توانستیم هوایی پاک‌تر، محیطی زیباتر و آینده‌ای امیدوارانه‌تر برای شهرمان رقم بزنیم. اما متأسفانه، این طرح در عمل با موانع بسیاری روبرو شده است.

 *جای خالی نظارت و پاسخ‌گویی

 در این میان، پزسش اینجاست: چرا با وجود همه این وعده‌ها و بودجه‌ها، طرح کمربند سبز به سرانجام نرسیده است؟ آیا نبود نظارت، سوءمدیریت، یا دلایل دیگری در این میان دخیل بوده است؟

 *لزوم ورود کارگزاران مربوط

با توجه به اهمیت حیاتی این طرح و تبعات منفی ناشی از اجرا نشدن آن بر سلامت شهروندان، ضرورت ورود دادستان حقوق عامه به این موضوع بیش از پیش احساس می‌شود. دادستان حقوق عامه می‌تواند با بررسی دقیق پرونده و شناسایی عوامل موثر در عدم موفقیت این طرح، نسبت به پیگیری حقوق از دست رفته شهروندان و برخورد قانونی با متخلفان اقدام کند.

کمربند سبز، تنها یک طرح نیست، بلکه یک مطالبه عمومی و حق مسلم شهروندان است. با اجرای درست و اصولی این طرح، می‌توانیم به شهری با هوایی پاک‌تر و محیطی زیباتر دست پیدا کنیم.

*فعال اجتماعی