اهواز/حبیب خبر- *ابراهیم متین‌سیرت:

سنگینی چشم‌ها توان بلند شدن را گرفته است. هرچه زور می‌زنم حتی یک قدم جابه جا نمی‌شوم. می‌خواهم نفس بکشم، اما بالای نفسم نیست، گم شده! تنها دلخوشی‌ام غیر حضوری شدن مدارس است. خوشحال از اینکه صبح زود سنگینی و تاری هوا را تحمل نکنم.

همه‌جا بوی دود می‌دهد. بوی خفگی. اخبار از مراجعه‌ی هزاران تَن با علایم تنفسی به مراکز درمانی حکایت دارد.

دیگر یادمان نیست آسمان رنگی جز سياه و گاهی خاکستری دارد. در آسمان هیچ ستاره‌ای سو‌سو نمی‌زند. دسته‌های پرندگان مهاجر دیر زمانی است، راه شان را عوض کردند و پیش از ورود، آسمان شهرمان را دور می‌زنند!

 یادش به خیر! بچه که بودیم، شب‌های تابستان به همراه مادربزرگ و پدربزرگ روی پشت‌بام می‌خوابيدم. آنقدر آسمان صاف بود که تا وقتی خواب مان می‌گرفت، با هر سقوط ستاره‌ی دنبال‌دار، با ذوق می‌گفتیم:" آرزویم برآورده شد. هرچه‌ بزرگ و بزرگ‌تر شدیم، دنیامان کوچک و‌ کوچک‌تر شد. خانه‌های ویلایی جای شان را به آپارتمان دادند. پشت‌بام‌های کاه‌گلی ایزوگام شدند و رنگ ارغوانی سپهر، خاکستری تیره شد.

دم و بازدم سنگین شد و شاخص پاکی هوا تنها چند روز و نهایت چند هفته در سال قابل قبول شد. هیچ روز پاکی در سال ثبت نشد! دیگر خبری از مه رقيق صبحگاهی نیست. مه سنگینی که از لابلایش هلال پل سفید پیدا می‌شد.

شهرِ دودی در میان آلودگی صنایع رسمیت گرفت و حاکمان اصلی شهر شرکت‌ها و کارخانه ها شدند. حکم شان ایست تنفسی شهر بود و لازم‌الاجرا. بیمار قلبی، آسمی، اعصاب و روان، کودکان و سالمندان قربانیان همیشگی شهر دودی هستند.

آلودگی هوا باعث ایجاد بیماری‌های مختلفی می‌شود و مسوول مرگ افراد زیادی است. مسمومیت، بیماری‌های ریوی، قلبی عروقی اصلی‌ترین بیماری‌های مرتبط با آلودگی هوا هستند. کودکان، زنان باردار و افراد بالای ۶۵ سال در معرض بیشترین آسیب از آلودگی قرار دارند.

ساده‌ترین تعریف پیامدهای شهر دودی. تعطیلی شهر دودی شاید و شاید مُسکنی برای عبور موقت باشد، اما در درازمدت سم مهلکی است که اهالی شهر را یکی یکی از پای در می‌آورد و شهر بدون شهروند می‌ماند.

شهر دودی نتیجه‌ی دهه‌ها توسعه بدون مطالعه است. آلودگی پایداری حاصل توسعه‌‌ی ناپایداری است که هنوز هم اصرار بر ادامه‌اش بر جسم نحیف شهر تازيانه می‌زند.

آرزویم، پدیدار شدن تکه ابری است که کران به کران شهرم را فراگیرد و آنقدر ببارد که همه‌چیز را بشورد و وقتی باران بند بیاید از لابلای مه رقيق صبحگاهی هلال پل سفید پیدا شود.

*خبرنگاری که به افتخاری بودنش افتخار می‌کند/۲۱ آذر ۱۴۰۳