حبیب خبر- دکتر حسن دادخواه:

 مادران، در هر یک از جوامع، در نقش همسری و مادر فرزندان و شاید یکی از شاغلان در دستگاه های اجرایی یا بخش خصوصی یا کسب و کاری در خانه، وظایف و مسوولیت‌هایی را پذیرفته اند و به عنوان پایه ای از خانواده و بلکه پایه محوری آن، در حفظ و گرمابخشی این کانون مرکزی جامعه، همزمان امور تحصیلی، عاطفی و شغلی و تربیتی اعضای خانواده را پایش و مورد رسیدگی قرار می دهند.

 افزون بر این، مادران به عنوان بخشی از زنان، در بعد اجتماعی، با عهده داری مسوولیت اجتماعی به ویژه در پاره ای از مشاغل خاص، از جمله آموزگاری و پرستاری تا وکالت و پژوهشگری جلوه گر همه توان و صلاحیت زنان در جامعه هستند.

 سالروز تولد حضرت فاطمه اطهر، به عنوان دختر رسول اکرم(ص) و همسر امام علی (ع) و مادر امامان معصوم علیهم السلام، به روز مادر و هفته گرامی‌داشت مقام زن، در سال‌شمار و تقویم ایران قرار داده شده است تا به نوعی مادران و زنان ایران را در مسیر و معنویت و ادامه دهنده سیره آن حضرت بدانیم و تصور نماییم و به فال نیک بگیریم.

 با این وجود، مناسبت و ارجِ این روز، نباید پایشگران امور زنان و مادران و دختران جوان را در جامعه امروز ایران، از بررسی وضعیت این قشر و دسته از جمعیت ایرانی باز بدارد و چشم بر هم بگذاریم و با صدور پیام های کلیشه ای و متن های ثابت و متعارف این روز را پشت سر بگذاریم.

 در وضعیت نامطلوب اقتصادی خانوارهای ایرانی و کاهش پول ملی و قدرت خرید ایرانیان، این مادران و زنان هستند که در مرکزیت خانواده باید در همین وضعیت به مسوولیت خود عمل کند و به ترکیبی از نگرانی های افراد خانواده سر و سامان بدهد و تنظیم کند!

 در جمعیت بزرگ زنان جامعه ایران، انواع زنان شامل: مجرد و بی همسر، سرپرست خانواده، شاغل در ادارات، شاغل در مشاغل خانوادگی و خصوصی و دختران شاغل به تحصیل و زنان جویای کار یافت می شود که هر یک ممکن است گرفتار مشکل های عمومی و خصوصی و حاد باشند که هر دسته هم، نیازمند رسیدگی و کمک هستند.

 ناگفته پیداست که بخش‌هایی از مشکل های زنان جامعه ایران، مانند و شبیه مشکل های کلان جامعه است و گره آن مشکل ها با هم باز می شود ولی بخش‌هایی از گرفتاری و مشکل های جامعه زنان ایران، برخاسته و معلول مشکل های عمومی اقتصادی و اجتماعی جامعه ایران است.

 بی شغلی همسر یا بی شغلی فرزندان یا مجرد و بی همسر بودن یا معتاد بودن شوهر یا فرزندان یا طلاق ‌ جدایی همسران جوان از مشکل های فراگیر جامعه زنان ایرانی است که نیازمند رسیدگی عمیق و ریشه ای است.

بزرگداشت مقام زن و تجلیل از زنان نمونه در عرصه های علمی و شغلی و تحصیلی بدون فاصله گذاری و ترجیح میان آنان، البته از جمله اقدامات مثبت است و همچنان باید ادامه داشته باشد.

 فراهم کردن فرصت های شغلی برابر برای زنان و کمک در مهارت افزایی آنان و رفع موانع قانونی با هدف تحقق حقوق زنان ایرانی می تواند به عنوان نماد و نشانه هایی از احترام ورزی به زنان باشد.