از چهارم بهمن ماه جاری که جناب "پاک نژاد" وزیر نفت در نشست شورای برنامه‌ریزی و توسعه خوزستان در سالن همایش‌های شهرک نفت اهواز گفت: "خوزستان از نفت، نفعی نداشته است" تا کنون، نه تنها نگارنده که خود کارگزاران استان و مردم و حتا مدیران و دست اندرکاران نفت تعجب کردند از این که چه گونه شده که چهار دهه است از این موضوع- که از دیدگاه او و نیز هیات دولت مهم است- خبر ندارند!!

البته نگارنده- که همیشه ماست اش شیرین است و ماست را هم از مو می کشد بیرون!- چه گونه شیرفهم نشد که حالا باید این سخن نیکو را تنها از وزیر نفت که می دانسته و دیگر هیچ، بشنود! سخنی جانفذا که نه به گوش خوزستانی ها خورده نه به چشم آن ها!!

حتمن اگر نگارنده و نیز کارگزاران خوزستان در چهار دهه گذشته می دانستند اکنون آن قدر نفع یا اگر بخواهیم فارسی را پاس بداریم: سود یا بهره می بردند و استان بازدهی داشت که بی گمان از این بهره ها نه تنها مردمان دیگر استان های بدون نفت را بهره مند می ساختند که نیاز کشورهای نیازمند را هم فراهم می کردند.

 ولی چه کنیم که کسی به ما نگفت و از بس به اندک و حتا هیچ قانع یا سازگار بودیم و شدیم که دیگر سود نفت به دردمان نمی خورد؛ چرا که از زمان زادروزمان تا کنون ضرب المثل:"ترک عادت موجب مرض است" در خون مان جاری شده و دیگر نه نمی خواهیم و نه نمی توانیم با پولدار شدن، مریض شویم و آرامش نداری مان به هم بخورد!

 لازم است از همین تریبون حبیب خبر به دیگر کارگزاران دولت و نمایندگان مجلس بگوییم: لطفن آشکارسازی نکنید! ولی به روشنی می گوییم:"از مسی ماندن پشیمان نیستیم/ لطف کرده خود مُطَلایی کنید." اگرچه نفس های مان به نفس های فلرهای نفتی بسته شده است که در نگاره می توانید ببینید!

 *علی حمید