حبیب خبر- منوچهر برون:

 رامهرمز، شهری با پیشینه‌ای کهن و ظرفیت‌های گوناگون، همواره به‌عنوان یکی از مناطق مهم در جنوب غربی کشور مطرح بوده است.

 این شهر از نگرش تاریخی، فرهنگی، کشاورزی و جغرافیایی دارای ویژگی‌های بی همتایی است که می‌تواند آن را به یکی از قطب‌های گسترش در استان تبدیل کند؛ ولی در عمل، این ظرفیت‌ها به‌طور کامل به کار گرفته نشده‌اند و توسعه این شهر در مقایسه با قابلیت‌های بالقوه آن، با چالش‌های بسیاری روبه‌رو است.

 یکی از مهم‌ترین مشکل های رامهرمز، نبود برنامه‌ریزی منسجم برای بهره‌برداری از منابع و ظرفیت‌های موجود است.

 این شهر دارای موقعیت جغرافیایی مناسبی است که می‌تواند به‌عنوان یک نقطه ارتباطی مهم در مسیر توسعه اقتصادی و تجاری استان عمل کند، اما ضعف در زیرساخت‌های حمل‌ونقل و بی توجهی به بهسازی راه‌های ارتباطی، امکان استفاده بهینه از این ظرفیت را ناچیز کرده است.

 از سوی دیگر، رامهرمز در زمینه کشاورزی دارای کاراک بالایی است. با وجود اراضی بارور و منابع آبی این شهر می تواند به یکی از قطب‌های تولید فرآورده های کشاورزی درآید؛ ولی حمایت‌های اندک از کشاورزان، نبود صنایع تبدیلی مناسب و بهره‌نگرفتن از روش‌های نوین کشاورزی، دستاویزی شده‌ه که این بخش نتواند بهره ارزشمندی در اقتصاد منطقه داشته باشد.

فرهنگ و تاریخ غنی رامهرمز نیز از دیگر شایستگی‌هایی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. آثار تاریخی، هویت فرهنگی و ظرفیت‌های گردشگری این شهر، می‌توانند به‌عنوان منابع درآمدی پایدار مورد بهره‌برداری قرار گیرند. با این حال، نبود سرمایه‌گذاری در بخش گردشگری، ضعف در شناساندن کشش های تاریخی و نبود امکانات مناسب برای جذب گردشگران، موجب شده است که این بخش همچنان در حاشیه قرار داشته باشد.

افزون بر این، گسترش صنعتی در رامهرمز با مشکل های جدی مواجه است. نبود شهرک‌های صنعتی مجهز، کمبود حمایت‌های مالی از سرمایه‌گذاران و محدودیت‌های زیرساختی، باعث شده‌اند که بخش تولید در این شهر رشد چندانی نداشته باشد. این مساله، نرخ بیکاری را افزایش داده و مهاجرت نیروی کار به شهرهای دیگر را تشدید کرده است.

با وجود همه این چالش‌ها، رامهرمز همچنان ظرفیت تبدیل‌شدن به یک شهر گسترش‌یافته را دارد، به‌شرطی که نگاه برنامه‌ریزی‌شده و آینده‌نگرانه‌ای به آن شود.

تقویت زیرساخت‌ها، حمایت از بخش‌های کشاورزی و صنعتی، گسترش گردشگری و به‌کارگیری نیروی انسانی کارآزموده، می‌توانند مسیر توسعه را برای این شهر هموار کنند.

بی توجهی به این موارد، نه‌تنها فرصت‌های موجود را هدر خواهد داد، بلکه می‌تواند موجب افزایش مشکل های اجتماعی و اقتصادی در منطقه شود.

ازاین‌روی، نگاه جدی به ظرفیت‌های رامهرمز و تدوین راهبرد‌های پایدار برای توسعه آن، نیازی پذیرفتنی است.