حبیب خبر- سیدمهدی ابوس:

 هفته ششم لیگ برتر فوتبال ایران آینه‌ای از واقعیت تلخ فوتبال ما بود؛ در هشت دیدار برگزارشده در سه روز، تنها شش گل رد و بدل شد! آماری خشک و بی‌روح برای فوتبالی که زمانی با شور، خلاقیت و گل‌هایش دل هواداران را می‌برد.

 این آمار تصادفی نیست؛ نتیجه‌ی یک بیماری مزمن است: بیماری ترس از شکست، عمیق‌ترین معضل مدیریت تیم‌داری و سرمربی‌گری در فوتبال امروز ایران است.

 امروزه حدود ۹۹ درصد مدیران و سرمربیان لیگ برتر با یک هدف وارد میدان می‌شوند: نباختن و گل نخوردن! دیگر خبری از جسارت، فوتبال تهاجمی و نمایش‌های تماشاگرپسند نیست. فلسفه‌ی «گل نخور» جای اندیشه‌ی «گل بزن» را گرفته است.

  فوتبالی که باید مظهر شجاعت و خلاقیت باشد، به صحنه‌ی محافظه‌کاری و احتیاط تبدیل شده است.

 این ترس از دل مدیریت برمی‌خیزد؛ از تفکری که امنیت شغلی را در احتیاط می‌بیند، نه در نتیجه‌سازی.

 مدیرانی که از شکست می‌ترسند، مربیانی را برمی‌گزینند که مثل خودشان ترسیده‌اند. عجیب‌تر آن‌که همین مربیان و مدیرانِ ترسو، پس از ناکامی یا اخراج، دوباره در تیمی دیگر به کار گمارده می‌شوند! چرخه‌ای که نه تجربه می‌آفریند و نه تحول؛ فقط ترس را بازتولید می‌کند!

 زمانی که مدیر از تصمیم شجاعانه می‌گریزد و مربی از ریسک راهبردی، بازیکن هم انگیزه‌ای برای حمله ندارد. در چنین فضایی، فوتبال زیبا و جوانمردانه نفس می‌برد. تماشاگران دیگر برای لذت نمی‌آیند، بلکه تنها برای تحمل نود دقیقه‌ی خسته‌کننده‌ی بی‌گل روی سکوها می‌نشینند.

 اکنون زمان آن رسیده که فوتبال ایران از سایه‌ی ترس بیرون بیاید.

باید مدیران شجاع و مربیان جسور جایگزین محافظه‌کاران شوند؛ کسانی که از شکست نمی‌ترسند و به جای حفظ میز، به فکر حفظ هویت واقعی فوتبال باشند.

تا زمانی که این ترسوها شجاع نشوند، فوتبال زیبا در ایران زنده نخواهد شد.

اما اگر شجاعت دوباره به مستطیل سبز بازگردد، امید هم برخواهد گشت و آن روز، فوتبال ایران دوباره تماشاگرپسند و نیک فرجام خواهد شد.