نظرات
- اولین نظر را شما بدهید
حبیب خبر- عبدالحمید گلافشان:
وقتی کلاسهای درس خالی میماند و دانشآموزان پشت صفحات موبایل حبس میشوند، آینده آموزش و پرورش بهطور جدی در خطر میافتد.
این روزهای آلوده خوزستان، حیاط مدارس ابتدایی و متوسطه اول را در سکوتی سنگین فرو برده است.
تعطیلی اجباری مدارس به دلیل آلودگی هوا – هرچند برای حفظ سلامت دانشآموزان ضروری است – اما آموزش را با بحرانی عمیق مواجه کرده است.
سخنگوی وزارت آموزش و پرورش بارها تأکید کرده: «سیاست اصلی تعطیل نکردن مدارس است.» اما در عمل، در خوزستان هر درنگی به تعطیلی تبدیل شده و برنامههای آموزشی یکی پس از دیگری گسسته میشود.
*ریشه بحران: آلودگیای که از «آنسوی مرز» میآید
بخش قابلتوجهی از آلودگیهای اخیر خوزستان حاصل آتشسوزیهای پیدرپی نیزارهای بخش عراقی هورالعظیم است؛ آلودگیای که برخلاف منشأ خارجیاش، قربانیانش دانشآموزان خوزستانیاند.
تلخی ماجرا اینجاست که اگر چنین آلودگیهایی از سمت ایران وارد خاک عراق میشد، بدون تردید دهها بیانیه، جلسه اضطراری و حتی تهدیدهای تند از سوی طرف عراقی صادر میشد؛ چهبسا برخی رسانههای آن کشور دوباره طبل جنگ تحمیلی را هم به صدا درمیآوردند.
ولی ما؟
در مواجهه با آسیبهای وارده از سوی عراق، تنها نظارهگر میمانیم و بهجای پیگیری جدی دیپلماتیک، ترجیح میدهیم خود را با تعطیلی مدارس «تطهیر» کنیم و صورتمسئله را پاک.
تعطیلی مدارس، آموزش را وارد چرخهای فرسایشی کرده است.
شبکه شاد همچنان با قطعووصلیهای آزاردهنده و نداشتن گوشی یا تبلت در خانوادههای چندفرزندی، عدالت آموزشی را نقض میکند.
کودکان کلاس اولی که تازه باید خواندن و نوشتن را بیاموزند، با آموزش غیرحضوری عملاً از یادگیری محروم میمانند.
پایههای ششم و نهم که در آستانه آزمونهای مهم هستند، با ضربهای جبرانناپذیر روبهرو میشوند.
این در حالی است که خوزستان به دلیل گرمای طولانی، عملاً تا نیمه اسفند امکان آموزش دارد و هر روز تعطیلی، از ارزش آموزشی سال تحصیلی میکاهد.
*چرا از ظرفیت عصر استفاده نمیشود؟
پرسش اساسی اینجاست که چرا اداره کل آموزش و پرورش خوزستان بهجای پذیرش تعطیلی، راهکار عملی ارائه نمیدهد؟
در بسیاری از روزها شدت آلودگی در ساعات عصر کاهش مییابد.
پس چرا از ظرفیت تایم عصر مدارس دولتی، غیردولتی و هیأتامنایی برای برگزاری آموزش حضوری استفاده نمیشود؟
*بحران مدیریت؛ دانشآموزان در خط مقدم آسیب
بر اساس قانون، تصمیم تعطیلی مدارس در اختیار استانداران است؛ اما تعطیلی باید آخرین گزینه باشد، نه نخستین و تنها گزینه.
اینکه در برخی مناطق، «آخرین گزینه» به «سادهترین راه» تبدیل شده، نشانه بنبست مدیریتی است.
دانشآموزان خوزستانی، قربانیان آلودگیای هستند که از مرزهای عراق شعلهور میشود ولی کارون بیتوجهی در اتاقهای مدیریت خودمان جاری است.
اکنون زمان آن است که آموزش و پرورش خوزستان با تدوین برنامهای آنی، استفاده از زمان عصر، توجه ویژه به پایههای حساس و مطالبهگری جدی از دولت عراق، اجازه ندهد آینده میلیونها دانشآموز به سادگی دود و در هوا گم شود!
ارسال نظر به عنوان مهمان