حبیب خبر- طلا مفرغی زاده:

کاربران همچنان با سرعتی که به ۲۰۲۰ برمی‌گردد دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

پس از شش ماه کش‌وقوس و چانه‌زنی، اینترنت همراه گران شد. اپراتورها در ابتدا خواستار افزایش ۷۰ درصدی تعرفه‌ها بودند، ولی در نهایت وزارت ارتباطات رقم ۲۰ درصد را تصویب کرد.

 نتیجه؟ اینترنت گران‌تر، ولی همان اینترنت کند و پرانتظار قدیمی و لاکپشتی!

اپراتورها دلیل افزایش تعرفه را رشد هزینه برق، تجهیزات ارزی و حتا «هزینه‌های روحی کارکنان» اعلام کردند.

مدیرعامل ایرانسل هم پیش‌تر گفته بود: یا تعرفه ۷۰ درصد افزایش یابد، یا اینترنت مثل برق، هر چند وقت یک‌بار قطعی خواهد داشت. در نهایتً، اینترنت ما تنها کمی گران‌تر شد؛ کیفیت اش همچنان همان است که بود.

 *قیمت بسته‌ها:

  - بسته ۱۵ گیگابایت چهارماهه: هر گیگ ۷۳۰۰ تومان

 - بسته ۱۲ گیگابایت دوماهه: هر گیگ ۶۷۷۰ تومان

 - بسته ماهانه ۷ گیگابایت همراه اول: هر گیگ ۷۱۶۵ تومان

 - بسته ماهانه ۶ گیگ ایرانسل: هر گیگ ۸۱۴۰ تومان

با چنین تعرفه‌هایی، اینترنت از طلا کمی ارزان‌تر است؛ اما کیفیت اش همچنان همان «چرخش بی‌انتها» و «ویدیوهای در انتظار بارگذاری» است.

*فاصله میان قیمت و کیفیت

شاید بگویید ۲۰ درصد افزایش تعرفه خیلی هم بد نیست؛ ولیوقتی سرعت اینترنت تغییری نمی‌کند و حتا با بسته‌های حجیم هم گاهی یک عکس بارگذاری نمی‌شود، آدم نمی‌داند به راستی پول چه چیزی را می‌دهد!؟ گویا پول «احساس سرعت» گرفته می‌شود، نه خود سرعت.

اینترنت گران شد، اپراتورها و وزارتخانه راضی‌اند، کاربران؟ همان کاربران همیشه ناراضی که هنوز در انتظار همان اینترنت واقعی هستند.

در این میان، تنها چیزی که ثابت مانده، فاصله میان وعده‌های دولتی و راستینگی بازار است؛ فاصله‌ای که هر بار با افزایش تعرفه و کیفیت ثابت، ژرف‌تر می‌شود.