اهواز – حبیب خبر:

نان، این روزها در کشور ما بیشترین سهمِ سفره مردم را در وعده‌های گوناگون، از ناشتا تا شام، به خود اختصاص داده است؛ ولی در خوزستانِ زرخیز - استانی که «زر»ش راهی پایتخت می‌شود و «خیز»ش برای مردمی فقیر و محروم از کمینه های یک زندگی ساده باقی می‌ماند - نان، تنها نان نیست؛ غذا هم هست.

می‌گویم: «شام چی می‌خوری؟»

همسرم می‌گوید: «دو تکه نون بربری رو گرم کن، خالی می‌خورم!»

آری! برای بسیاری از خوزستانی‌ها، نان، نام رمز غذاست. آن‌هم در استانی که کسی کک اش هم نمی‌گزد؛ اگر بداند عده‌ای همین نانِ خالی را هم به‌سختی تهیه می‌کنند.

تعیین نرخ نان، همیشه از پرمناقشه‌ترین و در عین حال حساس‌ترین وظایف کارگزاران استانی و ملی بوده؛ نانی که با زیور یارانه‌های دولتی آراسته می‌شود. اما نانِ آزادپز؟ به امان خدا رها شده است. هر نانوایی هر وقت اراده کند، هر رقمی که دلش بخواهد، روی نان می‌کشد.

بله! زمانی که "وقت" کارگزاران ما در نشست‌های بی‌خروجی و لبریز از وعده‌های سرخرمنی هدر می‌رود؛ وقتی که مردم از نرخ رسمی نان‌های دولتی و آزاد بی‌خبرند؛ وقتی که نانوایی‌های آزادپز حتا زحمت نصب یک نرخ‌نامه از کارگروه گندم، آرد و نان استان را به خود نمی‌دهند؛ و وقتی که از مرداد ۱۴۰۳ تا امروز (۲۹ آذر ۱۴۰۴) حتا یک خبر رسمی از قیمت انواع نان در خبرگزاری‌ها و فضای گوگل پیدا نمی‌شود؛ خریداران نان باید هر قیمتی را که نانوا تعیین می‌کند، بپردازد.

سنگک کنجدی که تا دو روز پیش ۲۰ هزار تومان بود، امروز یک آزادپز ۳۰ هزار می‌دهد، دیگری ۲۰ هزار، سومی ۲۳ هزار!

امروز وارد نانوایی آزادپزی شدم و گفتم: «انگار نان سنگکتان بلندتر شده؟»

شاطر گفت: «قیمتش هم قد کشیده و بلندتر شده!»

آری! نمردیم و نان سنگک کنجدی ۵۰ هزار تومانی هم در اهواز دیدیم...!

امروز ظهر هجده دقیقه از وقت طلایی‌ام را مفرغ کردم؛ از رییس گرفته تا روابط عمومی و بازرسی "صمت" زنگ زدم تا بپرسم این قاراشمیشِ قیمتیِ نان آزادپزها چیست و چرا نانوایی‌های دولتی دارند آزادپز می‌شوند و چه دستگاه هایی باید نظارت کنند؟

پاسخ تنها بوق بود و دیگر هیچ. جز مسوول حراست که مرا حواله داد به جهاد کشاورزی و اداره‌کل غله و چند نقطه.

شماره مدیرکل غله را پیدا کردم و زنگ زدم. تا آخرین بوق منتظر ماندم؛ پاسخ تنها بوق پایان تماس بود. پیامک گذاشتم، خودم را شناساندم؛ شاید جناب "جهان‌نژادیان" تماس بگیرد؛ ولی پیام داد: "سلام و درود. ارادتمندم."

بی‌گمان، امروزه تنها مدیری که مردم در سه وعده شبانه روز به یادش می‌افتند، همین مدیرکل غله است؛ انگار در هر وعده کنار خانواده‌ها نشسته و با آن‌ها نان خالی یا نان با غذا نوش جان می‌کند.

آقای جهان‌نژادیان تلاشگر

این‌که خوزستان «در ۱۲ سال گذشته همواره مقام نخست تولید گندم کشور را داشته»، مبارک‌مان! ولی چرا "نانوایان، چه دولتی چه آزادپز، لیست قیمت های مصوب نان در کارگروه گندم، آرد و نان استان را در دید خریداران نمی گذارند؟!

بی گمان اگر همین یک کار انجام شود، تکلیف خودمان را بهتر می دانیم که از کدام نانوایی دادگری خریداری کنیم.

پس از پایان:

مدیرکل غله استان در پیام دیگری نوشت: "وظیفه اداره کل غله تامین آرد باکیفیت برای نانوایان است. نانوایان دولتی  و آزاد پز قیمت مصوب دارند؛ ولی شماری بدون مجوز در حال فعالیت هستند که باید بازرسان جهاد کشاورزی، صنعت،اتاق اصناف و اتحادیه ها آنها را شناسایی کنند؛ سپس مراجع ذیصلاح برخورد قانونی کنند." با این حال او باور دارد که یارانه نان دولتی به جای پرداخت به نانوایان باید مستقیم به مردم داده شود.