"دبیرکل حزب تمدن نوین اسلامی" در سخنانی جنجالی و واکنش‌برانگیز، در انتقاد از سیاست‌های موسوم به «رهاسازی قیمت‌ها» در دولت پزشکیان، با لحنی تند و زننده خطاب به مردم ایران گفت: «اول شما را فریب دادند، بعد جیب‌تان را زدند و بعد بر شما سوار شدند»!

"یاسر جبرائیلی"  در ادامه، بخش قابل توجهی از جامعه را با تعبیری موهن مورد خطاب قرار داد. سخنانی که به‌سرعت با واکنش منفی اندیشه های همگانی مواجه شد.

 فارغ از درستی یا نادرستی نقد او به سیاست‌های اقتصادی دولت، مساله بنیادی در اینجا زبان نقد است. نقد سیاست‌های معیشتی، آن هم در شرایط فشار اقتصادی، نه‌تنها مُجاز بلکه بایسته است؛ ولی هنگامی که این نقد با خوارسازی و کوچک شماری مردم همراه می‌شود، از راه اصلاح خارج و به ضد خود تبدیل می‌شود.

 مساله آن‌جاست که چنین ادبیاتی، گفت و شنود را از «چرایی خطاهای سیاست‌گذاری» به «دفاع از کرامت اجتماعی» منحرف می‌کند.

در این فضا، دیگر کسی به اعداد، پیامدها و راهکارها گوش نمی‌دهد؛ زیرا شأن مخاطب زیر پرسش رفته است. نتیجه، سست کردن همان مطالبه‌گری اقتصادی است که خواستار دفاع از آن هستند.

چهره‌هایی که از تریبون رسانه‌ای برخوردارند، مسوولیتی فراتر از شهروند عادی دارند. زبان آنان می‌تواند راه گفت‌وگو را هموار کند یا آن را ببندد. خوارکردن مردم، هتا (حتی) با نیت هشدار یا بیدارسازی، نه روشنگری است و نه شجاعت؛ که نشانه ناتوانی در خشنود گردانیدن با استدلال است.

می‌توان از فشار معیشتی گفت، می‌توان سیاست‌های اقتصادی را به چالش کشید و می‌توان دولت را به پاسخ‌گویی فراخواند؛ ولی هیچ‌یک از این‌ها با توهین به مردمی که خود قربانی همان سیاست‌ها هستند، جمع نمی‌شود. نقدی که احترام را کنار بگذارد، پیش از آن‌که مخاطب را باورمند کند، خود را بی‌اعتبار می‌کند.

از "جبراییلی"- که فرنام دبیرکلی حزب تمدن نوین اسلامی را هم یدک می کشد انتظار می رفت که در تمدن نوین اش کمینه پیش از سخنرانی از تندرستی روان و اندیشه و شادابی جسم خود دل‌آسوده می شد تا آنچیزی که لایق خودش هست به مردم نسبت ندهد!

""""""""""""""""برای دیدن ویدئو اینجا کلیک کنید"""""""""""""""""""