حبیب خبر- سیدمهدي ابوس:

 سال‌ها نوشتیم و گفتیم: حق پخش، حق مسلم باشگاه‌ها است؛ سرانجام مجلس شورای اسلامی این خواسته قدیمیِ نه تنها مردمان فوتبال، که  ورزش را به قانون تبدیل کرد و ظاهرا حق به حقدار رسید!

 اما این سوت پایان بازی نیست! که سوت آغاز بازی تازه‌ای است که می‌تواند سرنوشت فوتبال ایران را تغییر دهد.

 با تصویب این حق پخش، دیگر خبری از کسب بودجه‌های کلان بدون حساب وکتاب دولتی و زیر پوشش قرار گرفتن بانک ها و هلدینگ‌ها  نخواهد بود. چرا که هیچ تیمی دیگر نمی‌تواند، هم سهم حق پخش بگیرد و هم زیر سایه کمک‌های دولتی باشد.

 از این پس، باشگاه‌ها باید بدانند چگونه روی پای خود بایستند، سیستم مالی و زیر ساخت‌ برای خود بسازند و نحوه باشگاهداری واقعی را تجربه کنند.

 این قانون اگر درست اجرا شود، فوتبال ایران را از چاله وابستگی بیرون می‌آورد و به مسیر حرفه‌ای شدن واقعی گسیل می کند.

 ولی اگر هیجانی و بی‌برنامه پیش برود، همان‌گونه که در دهه هشتاد با شعار علمی شدن، آن فوتبال سنتی و تماشاگرپسند را قربانی کردند؛ این بار نیز فوتبال به در گرداب ناکجاآباد خواهد افتاد!

 بنابراین، پیام روشن است: توپ اکنون در زمین باشگاه‌ها قرار گرفته است. زمان آن رسیده که با بازی حرفه‌ای و نگاه کارشناسی و مدیریت درست و با شفافیت جرأت ایستادن روی پای خود را تجربه کرد.

 آيا فوتبال با پذیرش پرداخت حق پخش تلویزیونی به هدف واقعی خود خواهد رسید؟ یا باز چالشی بر چالش‌های بی شمارش افزوده می شود؟!