حبیب خبر _ اهواز، سیدمهدی ابوس:

 فوتبال ایران سال‌هاست از راه راستین خود فاصله گرفته است. روزگاری این رشته بر پایه شگرد و نوآوری فردی، مرام ورزشی و ارزش‌های انسانی بود؛ ولی امروز بیش از هر زمان دیگر، اسیر آمارها و نمودارهای سلیقه‌ای شده است.

 به جای آنکه معیار حضور در مستطیل سبز، استعداد و توانایی بازیکنان باشد، نمودارهای پر زرق‌وبرق ولی بی‌پشتوانه با فرنام علمی ملاک قرار گرفته است!

 نتیجه چنین نگرشی، حذف تدریجی فوتبال تهاجمی و تماشاگرپسند و جایگزینی آن با دوندگی‌های بی‌هدف و کارهای گروهی بدون اصول درست فوتبال شده است!

 این راه، نه‌تنها شور و شوق فوتبال را از ورزشگاه‌ها گرفته که تماشاگران راستین را- سرمایه‌های درست فوتبال- از کنار زمین دور کرده و در روبه رو  جریان‌های ساختگی برای هوادارسازی به وجود آمده و جایگزین عشق و علاقه طبیعی هواداران شده است.

 از سوی دیگر، انگیزه و خلاقیت از بازیکنان جوان و آماده گرفته شده و میدان برای کسانی باز مانده که تنها پشتوانه‌شان، توان مالی خانواده‌ها بوده است!

 به همین دلیل، توانایی های ناب در سایه پول و رابطه گم شدند و امروز پیامدهای این روند را در فوتبال کلان و ملی کشور به‌روشنی دیده می‌شود.

 بی‌گمان هیچ‌کس منکر ضرورت علمی‌شدن ورزش و بهره‌گیری از دانش روز فوتبال جدید نیست. مشکل، در اجرای پوسته ای و نادرست این علم است. که اگر این روند ادامه یابد، در آینده‌ای نه‌چندان دور، حتا کشورهایی مانند گوام نیز از فوتبال ایران پیشی می گیرند! در حالی که ما همچنان سرگرم نگاشتن و به رخ کشیدن نمودارهای دستکاری‌شده و آمارهای ناپیدا هستیم!

همسایگان ما با سرمایه‌گذاری جدی بر زیرساخت‌ها، آموزش نوین و مدیریت علمی ورزشی، راه پیشرفت را دنبال می‌کنند ولی ما همچنان درگیر خواست برتری فوتبال خود هستیم! خواسته ای که سال‌هاست در میدان عمل رنگی ندارد، سال‌هاست نه سهمی در قهرمانی فوتبال آسیا داریم نه راهی المپيک شده ايم ولی در خود بینی برتری درجا زده ایم!

اکنون زمان آن رسیده که فوتبال ایران، ریشه ها و ارزش‌های راستین خود را با شگردهایی ناب کارشناسی شده و راهکارهای مدیریتی بازسازی کند ئ  تنها در این راه می‌توان امید داشت که فوتبال ما دوباره جایگاه راستین خود را به دست آورد.