حبیب خبر- عبدالحمید گل‌افشان:

 گره‌های کور ترافیک این روزها به تصویری تکراری از خیابان‌های اهواز تبدیل شده‌اند؛ شهری که هرچه به روزهای پایانی سال نزدیک‌تر می‌شود نفس‌های شهروندان را بیشتر به شماره می‌اندازد.

 از کیانپارس لبریز از مراکز درمانی، مطب‌های تخصصی، داروخانه‌ها، مراکز سونوگرافی و آزمایشگاه‌های گوناگون گرفته- که نبود یا کمبود شدید پارکینگ، مراجعان را به توقف‌های حاشیه‌ای و پارک دوبل‌های طولانی مجبور کرده- تا خیابان‌های زیتون، گلستان، سلمان فارسی و چهارراه زند، همه جا حکایت از کلافگی رانندگان و عابران دارد.

 در بلوار آیت‌الله بهبهانی، مسیر منتهی به آرامستان‌ها آنچنان قفل می‌شود که گویی رسیدن به مقصدی دور دست، خود به عذابی تبدیل شده است.

 ولی در میان این شلوغی، خیابان سلمان فارسی وضعیتی متفاوت و اسفناک‌تر دارد؛ جایی که دیگر تنها خودروها نیستند که مزاحمت ایجاد می‌کنند که پیاده‌روها نیز به تسخیر دستفروشان درآمده‌اند!

از صبح تا شب، بساط میوه، پوشاک و لوازم الکتریکی چنان پیاده‌روها را اشغال کرده که گذر عابر پیاده به ماجراجویی می‌ماند.

در این میان، کسبه قانونی که با پرداخت مالیات و عوارض سنگین، مغازه‌ای را با امید به آینده اداره می‌کنند، حالا نظاره‌گر رقیبانی هستند که بدون هیچ هزینه‌ای، درست در مقابل ویترین شان بساط کرده و مشتریان را می‌ربایند. آن‌ها از بی‌توجهی شهرداری و شورای شهر به این وضعیت گلایه دارند و خواستار چاره‌ای پایدارند.

اگر از مرکز شهر بگذری و راهی بهشت‌آباد شوی، باز هم آرامش معنا ندارد.

دردو سوی راه منتهی به آرامستان‌ها، وانت‌بارهای میوه‌فروش و بساط‌فروشان صف کشیده‌اند و رانندگان با توقف‌های ناگهانی برای خرید اجناس ارزان، ترافیکی دوچندان می‌آفرینند؛ وضعیتی که در روزهای پایانی هفته با افزایش زایران اهل قبور به اوج می‌رسد. این صحنه، تصویر روشنی از ناهماهنگی نهادهای شهری است.

کارشناسان پلیس راهنمایی ورانندگی ریشه این دشواری را نه تنها در حجم خودروهاکه در نبود مدیریت یکپارچه شهری می‌بینند.

از نگاه آنان تا وقتی شهرداری به وظیفه ذاتی خود یعنی آزادسازی پیاده‌روها و ساماندهی دستفروشان از طریق ایجاد بازارچه‌های موقت یا انتقال آن‌ها به حاشیه شهر عمل نکند، ترافیک عابر و سواره در هم تنیده باقی خواهد ماند.

آن‌ها بر اصلاح هندسی معابر، نصب موانع فیزیکی در مسیرهای پرتردد و ساخت پارکینگ‌های طبقاتی یا کوچک‌مقیاس در مناطقی مانند کیانپارس و دیگر نقاط پرترافیک تأکید دارند تا از توقف‌های حاشیه‌ای و پارک دوبل‌های بی‌رویه کاسته شود.

همچنین پیشنهاد می‌دهند با اعمال محدودیت هوشمند تردد برای خودروهای تک‌سرنشین در هسته مرکزی شهرکیانپارس، پاداد، زیتون،گلستان به ویژه در روزهای شلوغ، هم از مصرف سوخت کاسته شود و هم وقت مردم هدر نرود.

به باورآنان تقویت ناوگان عمومی و هماهنگی میان نهادهای شهری، شرط اصلی موفقیت هر طرحی است. شهرداری موظف است با افزایش سرویس‌دهی اتوبوس‌ها در مسیرهای پرتردد، تمایل به استفاده از خودروی شخصی را کاهش دهد.

درکنار آن پلیس راهنمایی و رانندگی نیز باید با استقرار پرتعدادتر نیروهای خود در گره‌گاه‌های ترافیکی همچون کیانپارس، سلمان فارسی، زیتون، گلستان و پاداد و همکاری با شهرداری برای نصب دوربین‌های مداربسته استاندارد و به‌روزرسانی تجهیزات قدیمی، انضباط ترافیکی را بهبود بخشد.

حضور فیزیکی مأموران در خیابان‌های بحرانی و پایش تصویری پیوسته می‌تواند تا حد زیادی از هرج‌ومرج جلوگیری کند.

به باورنویسنده آنچه اهواز این روزها تجربه می‌کند ریشه در بی‌تدبیری و ناهماهنگی میان نهادهای خدمات‌رسان دارد.

وقتی کسبه قانونی در برابر چشمان خود شاهد بساط‌گستری رقیبان بدون مجوز باشند و شهرداری به وظیفه نظارتی خودپشت کند؛ نتیجه چیزی جز اعصاب‌خردی شهروندان و هدررفت انرژی ملی نیست. اما چاره‌کاررا بایددر اراده‌ای همگانی جست؛ اراده‌ای که دیگر تنها به وعده و شعار اکتفا نکند.

راه برون‌رفت از این بن‌بست در مدیریت میدانی و پیوسته نهفته است: شهرداری باید بی‌درنگ پیاده‌روها را آزاد کند و برای دستفروشان بازارچه‌های موقت تعریف کند. شورای ترافیک نشست های خود را به روزهای پایانی سال موکول نکند و پلیس راهنمایی ورانندگی با حضور کارساز در خیابان‌ها و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین نظارتی با متخلفان برخورد قاطع داشته باشد.

تنها در این صورت است که اهواز می‌تواند از این روزهای پرالتهاب ترافیکی عبور کند و شهروندانش نفس راحتی بکشند.