حبیب خبر- هوشنگ نوبخت:

 کافی است تنها یک بار به منطقه "مهدیس" بروید تا ترکیبی از چالش های شهری و اجتماعی را در این نقطه از کلان شهر اهواز ببینید.

 منطقه ای که به ظاهر جز رویش های جدید و پیوست های نوین کلانشهر اهواز است؛ ولی گویی طراحان و سازندگان آن در میانه راه از کرده خود پشیمان شده و این محله بزرگ را- که اکنون به یک شهر شباهت دارد- به حال خود رها کرده اند.

 از نظر ساختاری تا جایی که به  مردم ربط دارد، منطقه مهدیس به واسطه این که بیشتر چهار واحده هستند، نسبتا شکیل و با طراحی های زیبا و نماهای شیک ساخته شده و جلوه ای خوب را در این نقطه از شهر ایجاد کرده ولی از نظر دولتی و خدماتی، هیچ رخدادی در این منطقه حاشیه ای نیفتاده که سزاوار گفتن و نوشتن باشد!

 آسفالت نبودن بیشتر خیابان ها، نداشتن روشنایی کافی در گذرگاه ها، نبود پارک و فضای سبز دل خواه، کیفیت نامطلوب آب آشامیدنی، گرد و غبار و دوده های سیاه از فلان شرکت و نداشتن طرح جامع چند منظوره فرهنگی، اجتماعی  و ورزشی برای مردمان این منطقه که بیشتر مهاجران شهرهای مختلف استان هستند تنها گوشه ای از ده ها چالش اساسی این منطقه است که در بار نخست ضرورت دارد از منطقه ۸ اهواز جدا و به یک منطقه جدید از شهر اهواز تبدیل شود تا بلکه یک شهردار مستقل و با برنامه بتواند با کار جهادی و شبانه روزی، اندکی شرایط زیست را برای هزاران نفر از مردمان این منطقه فراهم کند.

 گرد و غبار دایمی ناشی از خیابان های خاکی، نداشتن نظم و نبود بازرسی در ساختار بازار اصلی این منطقه، بوی نامتبوع و آزاردهنده فاضلاب، نداشتن جدول، مبلمان شهری و فضای سبز مطلوب، نبود امنیت لازم و سرقت های گاه به گاه تنها بخشی از مشکل هایی است که به رغم حضور ده ها مسوول استانی و شهری همچنان پابر جا هستند و گویی که این منطقه بر خلاف نام زیبایش، فرزند ناتنی کلان‌شهر اهواز است و کسی حاضر نیست که مسوولیت آن را گردن بگیرد!

حبیب خبر: مهدیس اهواز؛ رها شده به امان خدا/ ای کارگزاران خوزستانی! کچایید کجا؟!